فاطمه حیدری زاده
یادآوری ایران: حافظه فرهنگی و قلب واقعیت در کتاب دوم اورانیا نوشته مری راث
- رشته تحصیلی
- زبان و ادبيات انگليسي
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- محل دفاع
- ادبیات فارسی و زبانهای خارجی
- شماره ساختمان محل ارائه
- ۱۷
- نام کلاس محل ارائه
- کلاس ۲۰۹[۲۰۲۰۹]
- شماره کلاس محل ارائه
- ۳۰۹
- تاریخ دفاع
- ۳۱ شهریور ۱۴۰۴
- ساعت دفاع
- ۱۰:۰۰
- چکیده
-
این پایاننامه به بررسی بخش دوم کتاب «اورانیا» (????) اثر لیدی مری راث با تمرکز ویژه بر بازنمایی ایران و صوفی ایرانی میپردازد. این مطالعه با رویکردی میانرشتهای که نظریه پسااستعماری را با مطالعات حافظه ترکیب میکند، استدلال میکند که اورانیا تصویری تحریفشده را به تصویر میکشد که منعکسکننده نگرانیهای اوایل دوران مدرن انگلیسیها در مورد شرق، اسلام و ایران است. این پایاننامه با بهرهگیری از مفهوم «مکان های حافظه» از پیر نورا و نظریههای حافظه فرهنگی یان و آلیدا آسمان، نشان میدهد که چگونه اورانیا به عنوان مکانی عمل میکند که در آن حافظه فرهنگی هم تولید و هم منتقل میشود. این تحلیل نشان میدهد که روایت راث، صوفی ایرانی را به کلیشهای ثابت از استبداد شرقی، فساد اخلاقی و بربریت تبدیل میکند. چنین تصاویری، واقعیتهای تاریخی دوران سلطنت شاه عباس اول (????-????) را که با همکاری دیپلماتیک و تجاری با انگلستان مشخص میشد، پاک میکنند و در عوض، یک حافظه فرهنگی تصنعی ایجاد میکنند که وحدت و خصومت مسیحیان علیه ایران را توجیه میکند. این رمانس از طریق یادآوری و فراموشی گزینشی، روابط انگلیس و ایران را بازآفرینی میکند و ایران را به عنوان یک «دیگری» آشتیناپذیر در نظر میگیرد و در عین حال هویت و برتری اروپایی را تثبیت میکند. این پایاننامه با قرار دادن اورانیا در بستر ادبی و تاریخی خود، نشان می دهد که چگونه رمانس اوایل دوران نوین در شکلدهی روایتهای فرهنگی و مرزهای ایدئولوژیک نقش دارد. یافتهها نشان میدهد که آثار ادبی صرفاً بازتابدهنده نیستند، بلکه به طور فعال سازنده حافظه جمعی هستند و چارچوبهای نمادینی تولید میکنند که ساختارهای قدرت و جاهطلبیهای امپریالیستی را مشروعیت میبخشند. این روششناسی میانرشتهای نشان میدهد که چگونه فرآیندهایی مانند تقدیس، حذف و تکرار، به تداوم کلیشههای شرقشناسانه کمک میکنند. در نهایت، این مطالعه بر نقش ادبیات مدرن اولیه در ایجاد شکاف شرق و غرب تأکید میکند و اهمیت مداوم این پویاییها را برای درک سیاستهای فرهنگی بازنمایی نشان میدهد.