فائزه ابوالقاسمی
استعاره شناختی عدوات در قران کریم
- رشته تحصیلی
- ادبيات عربي
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- محل دفاع
- ادبیات فارسی و زبانهای خارجی
- شماره ساختمان محل ارائه
- ۱۷
- نام کلاس محل ارائه
- کلاس ۲۰۶[۲۰۲۰۶]
- شماره کلاس محل ارائه
- ۳۰۶
- تاریخ دفاع
- ۳۱ شهریور ۱۴۰۴
- ساعت دفاع
- ۱۰:۰۰
- چکیده
-
این پژوهش به بررسی مفهوم عداوت در قرآن کریم از دیدگاه استعاره مفهومی میپردازد. قرآن به عنوان یک متن الهی، بسیاری از مفاهیم انتزاعی را از طریق تصویرهای حسی و ملموس بیان میکند تا انسان بتواند آنها را بهتر درک کند. یکی از این مفاهیم پرکاربرد، عداوت است که در آیات مختلف در زمینههای گوناگون ظاهر میشود؛ مانند عداوت میان انسان و شیطان، میان مؤمنان و کافران، و حتی در روابط اجتماعی انسانها. روش تحقیق این پایاننامه توصیفی ـ تحلیلی است و تلاش میکند نشان دهد قرآن چگونه با بهرهگیری از استعارهها، مفاهیم ذهنی و انتزاعی را از طریق عناصر عینی مانند نور، تاریکی، سنگ و راه برای مخاطب روشنتر میسازد. نتایج پژوهش بیانگر این است که مفهوم عداوت در قرآن تنها به معنای جنگ و درگیری فیزیکی نیست، بلکه ابعاد روانی، روحی و اجتماعی نیز دارد و مفهومی پیچیده و چندلایه است. استعارههای رایج در این زمینه شامل استعارههای حرکت (مانند راه راست و راه کج)، استعارههای حجم و سختی (مانند قلب سختتر از سنگ)، و استعارههای نور و ظلمت (برای نشان دادن هدایت و گمراهی) هستند. در مجموع، این تحقیق نشان میدهد استعارههای مفهومی در قرآن، نه صرفاً زینتهای بلاغی، بلکه ابزارهای شناختی هستند که به انسان کمک میکنند مفاهیم دینی عمیق را بر اساس تجربههای حسی روزمره خود بفهمد. بنابراین، بررسی عداوت از این منظر نشان میدهد قرآن یک نظام معرفتی منسجم را عرضه میکند که ابعاد مختلف وجودی، اخلاقی و اجتماعی انسان را در بر میگیرد.
- Abstract
-
This study examines the concept of enmity in the Holy Qur’an from the perspective of conceptual metaphor theory. The Qur’an, as a divine text, conveys many abstract concepts through tangible and sensory images, enabling human beings to better comprehend them. One of the most frequently recurring concepts is enmity, which appears in various contexts, such as the enmity between humans and Satan, between believers and disbelievers, and even within social relationships among people. The methodology of this thesis is descriptive–analytical, seeking to demonstrate how the Qur’an employs metaphors to clarify abstract and mental concepts by means of concrete elements such as light, darkness, stone, and path. The findings indicate that enmity in the Qur’an is not limited to its direct meaning of physical conflict or warfare; rather, it also embodies psychological, spiritual, and social dimensions, making it a complex and multi-layered concept. Common metaphors in this domain include motion metaphors (such as the straight path and the crooked path), metaphors of hardness and solidity (such as the heart being harder than stone), and metaphors of light and darkness (to represent guidance and misguidance). Overall, this research shows that conceptual metaphors in the Qur’an are not merely rhetorical embellishments, but rather cognitive tools that help humans grasp profound religious concepts through their everyday sensory experiences. Therefore, the study of enmity from this perspective reveals that the Qur’an presents a coherent cognitive system that encompasses the existential, moral, and social dimensions of human life.