کتاب حاضر نوشته‌ای مختصر در باب «مجاز در زبان فارسی» است؛ فرایندی که از دیرباز به‌مثابه یکی از فنون بلاغت موردتوجه متخصصان فقه اللغه و فن بلاغت بوده و به‌ویژه در دهه‌های اخیر به‌عنوان یکی از ابزارهای زبانی متداول در گفتگوهای روزمره سخنگویان، از حیطه مطالعات ادبی بیرون کشیده شده و موردتوجه زبان شناسان، به‌ویژه زبان شناسان شناختی قرار گرفته است. این کتاب شامل ۵ فصل است که درمجموع، ضمن بررسی پیشینه مطالعه این فرایند، به معرفی و توصیف مهم‌ترین مفاهیمی می‌پردازد که نقش مهمی در شکل‌گیری مجاز ایفا می‌کنند. نویسنده کوشیده است تا با ارائه نمونه‌های متعددی از زبان فارسی، خواننده را هر چه بیشتر با این مفاهیم آشنا و با خود همراه سازد و زمینه لازم را برای طرح رویکردی جدید به چگونگی شکل‌گیری و درک مجاز فراهم آورد.