در دهه‌ی اخیر، با شناخت این واقعیت که زبان‌شناسی در شکل بومی‌اش در خدمت زبان و ادب فارسی و زبان‌های ایران است، مجموعه وسیعی از دانشجویان این رشته به مطالعه‌ی ادب فارسی گرایش داشته‌اند. مسلما این دسته از پژوهش‌ها، زمانی می‌تواند در قالبی بومی معرفی شوند که این نوآموزان با سنت دیرینه‌ی مطالعه‌ی ادب فارسی آشنا باشند. هدف از گردآوری این مجموعه نیز چیزی جز این نیست. فرهنگ حاضر به توصیف و معرفی مهم‌ترن اصطلاحاتی اختصاص یافته است که مورد نیاز این گروه از شیفتگان مطالعه‌ی ادب فارسی از منظر زبا‌شناسی‌اند. توصیفی که برای هر مدخل این فرهنگ به دست داده شده است، با نگرشی انتقادی و مبتنی بر مختصات زبان‌شناختی به دست داده شده است تا در نهایت، این نوشته را به ابزاری در اختیار این مجموعه از دانشجویان مشتاق زبان‌شناسی مبدل سازد.